-12 ολόκληρα κιλά κι επιτέλους μπήκα σε άλλη δεκάδα!

Είναι …γεγονότο, επιτέλους 12 κιλά έφυγαν από πάνω μου. Κοτζάμ αρνί εδώ που τα λέμε! Είμαι πολύ χαρούμενη. Μένει να βγάλω φωτογραφία τώρα ώστε να με δω με το νέο αποτέλεσμα. Σε άλλη περίπτωση -αν ήμουν πιο νέα- αυτά τα 12 κιλά για όσο καιρό έχω αλλάξει την διατροφή μου (δεν μπορώ να πω ότι κάνω δίαιτα αφού δεν στερούμαι ) θα μου φαίνονταν πάρα πολύ λίγα. Όμως πια με την ωριμότητα (;) των 44 χρόνων μου χαίρομαι που μέχρι στιγμής τα έχω πάει τόσο καλά παρά τις ψυχολογικές μου μεταπτώσεις και τα υπερφαγικά επισόδεια. Βουρ τώρα να διώξω κι αυτή την δεκάδα από επάνω μου. Ο πρώτος στόχος που θέτει το WW όταν κάνεις την διατροφή με τους πόντους (απώλεια του 10% του αρχικού βάρους) επετεύχθει! Άντε κι εις κατώτερά μου!!!

 

Συνέρχομαι!

Πέρασα μια φάση πάρα πολύ δύσκολη. Με έκανε να μην έχω διάθεση να γράψω το οτιδήποτε. Γενικά όλα μου έφταιγαν. Προσπαθούσα να μου κάνω ψυχανάλυση -όσο αστείο κι αν φαίνεται- και αυτά που ήθελα να ξεχάσω έβγαιναν στην επιφάνεια και με έριχναν περισσότερο στην πρόσκαιρη κατάθλιψή μου. Είναι που ακόμη δεν έχει έρθει η περίοδός μου και μου’χει τσακίσει το νευρικό σύστημα (όπως και πέρσι, έχει να έρθει απ’τον Φεβρουάριο). Ο άντρας μου δεν μου μιλούσε, την μια έβλεπε μια χαρά και την άλλη με κατεβασμένα μούτρα. Όλος ο θυμός έβγαινε μεταμεσονύκτια και με έπιανα να τρώω απίστευτα πράγματα. Πότε γλυκά του κουταλιού, πότε φέτες ψωμί γεμάτες μαργαρίνη και φέτα τυρί ή μέλι. Ευτυχώς που δεν υπάρχουν άλλα πράγματα στο σπίτι. Όταν πήρε τα χρήματα απ’το ταμείο ανεργείας ο άντρας μου του ζήτησα να αγοράσει να φάμε από μια πάστα σοκολατίνα. Μία δική του μία δική μου. Όχι παραπάνω. Μέσα στην σκοτούρα μου, είχα την αναλαμπή να μην αγοράσει κουτί γεμάτο γλυκά, το σίγουρο ήταν ότι το βράδυ θα είχα τσακίσει όλο το κουτί. Όποτε ανέβαινα στην ζυγαριά, έλεγα δεν πάει καλά και είναι χαλασμένη. Αυτό το Σαββατοκύριακο πέρασε κάνοντας επισκέψεις και βγαίνοντας μετά από μήνες, για καφέ στην παραλία μας. Είχε διάθεση ο αδερφός μου να μας κεράσει έξω απ’το να μείνουμε στο σπίτι του. Όπως και να’χει η έξοδος αυτή ήταν αρκετά εκτονωτική. Την είχα πολύ ανάγκη, ήταν σαν να γέμισαν οι μπαταρίες μου. Όταν μου το πρότεινε ο αδερφός μου δεν είχα και τόσο διάθεση να το κάνω, σκεφτόμουν το πήγαιν’έλα με τα πόδια και δεν μιλάμε για κοντινή απόσταση. Το αυτοκίνητο το αποκλείσαμε εξαρχής λόγω του ότι δεν βρίσκεις να παρκάρεις. Τα πόδια μου με πονάνε ακόμη -και σήμερα χρειάστηκε να κάνω την διαδρομή αυτή- και σκέφτομαι ότι 20 χρόνια πριν δεν με φόβιζε και πολύ το να σηκωθώ και να περπατήσω οπουδήποτε. Η έξοδος τελικά μας βρήκε στο σπίτι να έχουμε αγοράσει πίτσες και τυροκούλουρα και τα πόδια μου να πονάνε απ’τους γοφούς μέχρι τις πατούσες!!! Και έφαγα η αχόρταγη! Χθες το μεσημέρι φάγαμε ότι είχε απομείνει απ’την προηγούμενη μέρα και το βράδυ παραγγείλαμε γύρους. Είναι στο μεταξύ και 3 βράδια στην σειρά που τα υπερφαγικά επισόδεια έχουν ελλατωθεί κι αυτό επειδή δεν υποβάλω τον εαυτό μου να ξενυχτίσει βλέποντας χαζοταινίες 5ης διαλογής στην τηλεόραση. Το θέμα μου με τον ύπνο συνεχίζεται. Όλο λέω να κοιμηθώ έστω 7 ώρες γεμάτες και δεν καταφέρνω να ξεπεράσω τις 6 κι ούτε το μεσημέρι κοιμάμαι γιατί απλά δεν θα κλείνει το μάτι το βράδυ! Και η ζυγαριά δεν λέει να με δείξει παραπάνω! Αρχίζω πλέον να πιστεύω πως η θεραπεία για την ορμόνη TSH αποδίδει αρκετά καλά. Μου είχε πει ο ενδοκρινολόγος πως αν προσέχω την διατροφή μου θα βελτιωθεί κι ο μεταβολισμός μου. Έχει δίκιο. Σε άλλη περίπτωση τα κιλά της υπερφαγίας θα ήταν σίγουρα επάνω μου και το 112 θα φάνταζε απλά μακρινό. Εν πάση περιπτώση χαίρομαι που η απώλεια μου απ’τις αρχές του Ιανουαρίου μέχρι τώρα είναι 9 κιλά. Το ότι ο γιατρός μου είπε κάτι δεν σημαίνει πως αυτό γράφτηκε στο μυαλό μου και τρώω έτσι ασύστολα. Απλά η υπερφαγία μου έχει να κάνει με την ψυχολογία μου που σε άλλη περίπτωση -και χωρίς να καταπίνω το πρωινό μου χαπάκι- τώρα θα ήμουν στα 120 κιλά ίσως και παραπάνω. Αν τα οικονομικά μας ήταν καλύτερα σίγουρα θα πήγαινα σε ψυχολόγο να λύσω κάπως το πρόβλημά μου, αλλά προσπαθώ να το παλέψω μόνη μου μιας και αν πάει σε ειδικό θα χρειαστούν αρκετές συνεδρίες, για να μην πω ότι ίσως σκίσει το διπλωμά του!!! Κάνω και λίγη πλακίτσα για να διασκεδάσουμε!!! Ευτυχώς τώρα ψυχολογικά είμαι καλύτερα. Είναι απ’τις φάσεις που περνάω όταν νιώθω ότι έχω μπουκώσει από πράγματα της καθημερινότητάς μου. Δυστυχώς δεν έβρικα να τα εξωτερικεύσω κι όταν είναι να τα βγάλω αντιδρώ ανάλογα: μπορεί να τσακωθώ με τον άντρα μου, να χτυπήσω καμιά πόρτα, (σπάνια) να ουρλιάξω… Αυτή την φορά δεν έκανα τίποτε κι ούτε κι άντρας μου προσφέρθηκε για σάκος του μποξ! Ευτυχώς η έξοδος ήταν η ..θεραπεία μου! Ελπίζω η εβδομάδα να κυλήσει με ακόμη λιγότερα ή καθόλου υπερφαγικά επισόδεια!

 

Πρωϊνό σοκ!!!

Χριστός Ανέστη και Χρόνια πολλά με υγεία και δύναμη για όλους μας!
Το πασχαλινό φαγοπότι πέρασε και για φέτος κι έτσι απ’την τρίτη αποφάσισα πως έπρεπε πάλι να επιστρέψω στην καταγραφή μου και στον διατροφικό μου έλεγχο. Για αρχή ανέβηκα στην ζυγαριά να δω πόσα κιλά έβαλα… 700 γρ. μπήκαν άνετα! Μου χώρεσαν γάντι!!! :Ρ Είπα “οκ, δεν πήρες 7 κιλά αλλά 700 γραμμάρια που μπορούν να χαθούν μέχρι την Δευτέρα που είναι το επόμενο ζύγισμα”! Όλη την ημέρα είμαι με το να μετράω τους πόντους της κάθε τροφής και πολύ αργά το βράδυ μες το άγριο ξημέρωμα αυτό το ξεχνάω και με πιάνω να τρώω ακατάπαυστα κουλουράκια, γλυκό του κουταλιού και δικής μου έμπνευσης μους σοκολάτας (κακάο) με μαργαρίνη… Βλέπετε το μυαλό της αχόρταγης εφευρίσκει τρόπους να ικανοποιήσει την πρόσκαιρη πείνα που δεν είναι πείνα… 2 μέρες τώρα το ίδιο βιολί κάθε ξημέρωμα. Πάνω που λέω πως είναι προτιμότερο να το ξεχάσω για λίγο μέχρι να βρω την ψυχική δύναμη και να οργανωθώ από Δευτέρα… πιέζω τον εαυτό μου πως η μέρα που ξημερώνει είναι η μέρα της οργάνωσης! Με αυτό το σκεπτικό σήμερα το πρωί αποφασίζω να τρομοκρατήσω τον εαυτό μου ανεβαίνοντας στην ζυγαριά μπας και ξυπνήσει ο εγκέφαλος και με βάλει στον σωστό δρόμο. Ανεβαίνω και όντως παθαίνω σοκ… 111,6! Ο εγκέφαλος δεν είχε καταλάβει πως αυτό ήταν απώλεια, αλλά το θεώρησε σαν επιπλέον βάρος απ’την ακαταλόγιστη υπερφαγία! Κοίταζα για ώρα τον αριθμό των κιλών μου μέχρι που χάθηκε. Ηρεμώ και προσπαθώ να έρθω στα συγκαλά μου. Λέω μου φάνηκε κάτσε να ανέβω στην ζυγαριά μια φορά ακόμη: 108… 109,5… 111,6 και πάλι και σταθεροποιείτε το νούμερο εκεί! Συνέρχομαι και επιτέλους συνειδητοποιώ πως το 111,6 ήταν ΑΠΩΛΕΙΑ! Έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελάει γιατί θα μπω σε νέα δεκάδα σύντομα… Προσπαθώ να καταλάβω ποιά τροφή όλες αυτές τις ημέρες δεν έχω βάλει στο στόμα μου… Σοκολάτα! Το μόνο σοκολατοειδές που έφαγα ήταν την 2η μέρα του πάσχα ένα σάντουϊτς παγωτό. Τίποτε άλλο. Όλο αυτό το διάστημα με τα οικονομικά ζόρια που περνάμε στο σπίτι το ψυγείο και τα ντουλάπια δεν γέμιζαν. Ακόμη και μια μικρή σοκολάτα είναι πολυτέλεια. Γενικά η διατροφή στο σπίτι έχει αλλάξει ριζικά. Καθημερινά σκέφτομαι ότι σιγά σιγά η διατροφή μας αρχίζει να θυμίζει προπολεμική κατάσταση. Αν ψάξετε να βρείτε ποιά ήταν η διατροφή προ της κατοχής ή μετά την κατοχή θα δείτε ότι ο περισσότερος κόσμος στην εποχή μας βρίσκεται σε αυτή την φάση την οποία ζω κι εγώ. Δεν με χαλάει, ειλικρινά! Ίσα ίσα που αποκτάμε νέες υγιεινές συνήθειες… αλλά είναι λίγο βάρβαρο για παράδειγμα να βλέπεις λαχταριστές πίτσες (ακόμη και διαίτης) και να μην μπορείς να παραγγείλεις λόγω του κόστους! Η δε τηλεόραση έχει καταντήσει μαρτύριο για τον ουρανίσκο μας όταν διαφημίζει διάφορες (ανθυγιεινές βέβαια) λιχουδιές που για το δικό μας βαλάντιο είναι πανάκριβες! Μας κατάντησαν εκεί! Να μας βασανίζουν με κάθε τρόπο απ’την τηλεόραση και να βγάζεις τα φραγκοδίφραγκα απ’το πορτοφόλι σου να δεις αν σου βγαίνει να πάρεις έστω μισό κιλό ψωμί! Χαίρομαι λοιπόν γι’αυτό που μου έδειξε η ζυγαριά το πρωί, αλλά δεν χαίρομαι στην εικόνα της απόλυτης φτώχιας που μας κατάντησαν οι μεγαλοκυβερνοκαρχαρίες!

 

Σταθερά στα 112,3!

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχουμε όλοι μας.
Είμαι πολύ χαρούμενη! Το πρωί είχα το καθιερωμένο μου Δευτεριάτικο ζύγισμα και με μεγάλη έκπληξη η ζυγαριά με έδειξε στα ίδια κιλά, όπως πριν τα υπερφαγικά μου επισόδεια. Ναι μεν η απώλεια πήγε πίσω μια εβδομάδα, το καλό είναι ότι η ζυγαριά με έδειξε εκεί που είχα σταματήσει! Το βράδυ ξάπλωσα νωρίς και επέβαλα στον εαυτό μου να μην ανοίξει τηλεόραση. Χαζεύω τις μεταμεσονύκτιες βλακείες κι εκεί που νυστάζω και κανονικά πρέπει να πατήσω το κουμπί να κλείσει, εντελώς ασυνείδητα μου επιβάλω να δω την επόμενη βλακεία… συνήθως χαζεύω διαφημήσεις τηλεμάρκετινγκ (όχι ότι έχω αγοράσει ή ενδιαφέρομαι να αγοράσω κάποιο είδος)!
Έτσι απόψε δεν το έκανα κι απόρρησε κι ο άντρας μου. Αντί να ανοίξω την τηλεόραση άνοιξα ένα βιβλίο. Διάβασα μερικές σελίδες και τελικά αποκοιμήθηκα για 7 ολόκληρες συνεχής ώρες χωρίς να ξυπνήσω στο ενδιάμεσο. Μάλλον πρέπει να το κάνω αυτό στον εαυτό μου. Ίσως ο καλός ύπνος βοηθά πολύ στο να προσπερνάμε τα υπερφαγικά επισόδεια. Κι απόψε θα προσπαθήσω να κάνω το ίδιο!

 

+100 γραμμάρια

Και πάλι καλά που είναι μόνο 100 γρ. και δεν ήταν παραπάνω. Ίσως να βοήθησε το γεγονός ότι το ψυγείο είναι άδειο από διάφορους πειρασμούς, τα ντουλάπια το ίδιο. Η υπερφαγία μου ήταν μεν για 3 μέρες… αλλά ευτυχώς που πια όταν νιώθω ότι πεινάω (ενώ δεν πεινάω) δεν έχω επιλογές του τι να φάω. Υπάρχουν μόνο φρούτα και γλυκά του κουταλιού. Αυτά είναι τα μόνα γλυκά στο σπίτι! Αυτό ήταν το αρνητικό της εβδομάδας που πέρασε. Το θετικό είναι ότι ξαναμπήκα σε μια παλιά φόρμα που την είχα στο βάθος της ντουλάπας. Από αυτές τις φόρμες τις γυαλιστερές που το ύφασμα δεν είναι ελαστικό για να ανοίξει και να σε χωρέσει. Το χάρηκα που ξαναμπήκα στην φόρμα…
Κοίταξα το ημερολόγιο μου κάνοντας την ανασκόπησή μου και πρόσεξα πως τα υπερφαγικά επισόδεια έχουν ελαττωθεί αρκετά, με εξαίρεση το τελευταίο. Μπήκαμε Απρίλη, νέος μήνας και προχωράω για επόμενη απώλεια. Κι ας είναι και 2 κιλά μείον, ευχαριστημένη θα είμαι! Κι αυτό γιατί γνωρίζω τον εαυτό μου και τις παρασπονδίες του.

 

- 0.500 γρ.

Δεν έγραψα το άρθρο μου το πρωί γιατί καταπιαστήκαμε με τον άντρα μου να τακτοποιήσουμε το υπόγειο, έχοντας την ελπίδα πως οι γονείς μου δεν θα το ξανακάνουν μπάχαλο και ακατάστατο… Τακτοποιήσαμε τα πάντα και ενώ δεν υπήρχε ο ελάχιστος χώρος να περάσεις και να πάρεις κάτι που έχεις αποθηκευμένο, μέ έκπληξη διαπιστώσαμε πόσος χώρος κρυβόταν! Κούραση αρκετή φάγαμε και οι 2 κι εγώ μόλις έκτατσα στην καρέκλα μου. Βλέπετε οι δουλειές της νοικοκυράς δεν λείπουν ποτέ. Έπρεπε να ετοιμάσω κάτι πρόχειρο να φάμε, να βάλω πλυντήρια και να απλώσω τις μπουγάδες. Απ’τις 10 το πρωί που άνοιξα το υπόγειο κι άρχισα να αραδιάζω τα πρώτα πράγματα, έκατσα τώρα που γράφω! Χαλάλι! Γιατί ήταν σούπερ γυμναστική και για τους 2 μας. Για μένα ακόμη περισσότερο!
Μισό κιλό ήταν η απώλεια για την εβδομάδα που πέρασε… Μια χαρά είναι αφού πλέον η μπαταρία στην ζυγαριά μου έχει τελειώσει και ζυγίζω με το μάτι! Πάνω κάτω ξέρω και γι’αυτό ήθελα να συνεχίσω την προσπάθεια χωρίς την ανάγκη του ζυγίσματος. Πήγε καλά και χαίρομαι που μέσα σε 3 μήνες έχω καταφέρει απώλεια 9 περίπου κιλών, με μια διατροφή τόσο ευέλικτη όσο αυτή με τους πόντους.

 

- 2.400, πάλι;

Το αποτέλεσμα στην ζυγαριά με ξάφνιασε. Ναι μεν στον καθρέφτη βλέπω την διαφορά, η αλήθεια είναι ότι δεν αφήνω να την αισθανθώ και τόσο! Μάλλον η διατροφή είναι τέτοια που σε κάνει να μην νιώθεις ότι έχεις χάσει βάρος. Βέβαια ήταν και οι μέρες τέτοιες που είχα τις γνωστές μηνιάτικες “επισκέψεις” με κάποια καθυστέρηση κι έτσι το φούσκωμα λόγω κατακράτησης δεν με άφηνε να νιώθω την διαφορά. Χαίρομαι για αυτή την μικρή έκπληξη. Αν με ρωτήσετε αν άλλαξα κάτι διατροφικά… Θα σας απαντήσω πως απλά άλλαξα ελαφρώς το πρωϊνό. Πλέον το γάλα μου το πίνω με μια κουταλίτσα κοφτή του γλυκού κακάο και 2 κουταλάκια ασπαρτάμη, βάζω και 2 φρυγανιές κι αυτό είναι όλο! Ίσως αυτό κάπως με βοηθάει, μάλλον με ξεγελάει, απ’το να αναζητώ κάτι σε σοκολάτα. Το ίδιο ρόφημα ίσως έχω και το βράδυ, αν το μεσημέρι έχω φάει κάτι με πολλούς πόντους. Όσον αφορά το φαγητό, δεν έχει αλλάξει κάτι. Η μαγειρική μου παραμένει ίδια και πάντα ΜΙΑ “κατσαρόλα” μπαίνει. Αυτά τα νέα μου!