Παρούσα μεν, αλλά…

Η εβδομάδα που πέρασε με είχε στην “πρίζα”. Κάτι το τρέξιμο με την μάνα μου που το ουρικό όξυ την έκανε να έχει απίστευτους πόνους στα πόδια, άγχος για το τι μέλλει γενέσθαι στο ίδιο μου το σπίτι… Θέματα που με βάζουν σε σκέψεις καθημερινά. Η κρίση είναι μέσα στο σπίτι μου και αισθάνομαι πολύ άσχημα όταν οι γονείς μου, μου δίνουν δανεικά. Απ’τη μια σκέφτομαι πόσο τυχεροί ήταν που αυτοί τουλάχιστον πρόλαβαν να πάρουν σύνταξη. Εμείς, που θα βολοδέρνουμε μελλοντικά και με τι; Στο μυαλό περνάνε λύσεις, παράδειγμα να τα παρατήσουμε όλα και να πάμε στο χωριό να γίνουμε αγρότες. Με τι χρήματα να κάνεις την αρχή; Οκ! Απέλυσαν τον άντρα μου! Όμως για 2 μήνες θα πρέπει να κάνει υπομονή μήπως ο ΟΑΕΔ του εγκρίνει το επίδομα ανεργίας και ο δε εργοδότης είναι εξαφανισμένος και ότι οφειλές και αποζημειώσεις είναι να δώσει στο απολυμένο προσωπικό είναι άγνωστο αν ποτέ τις πάρουν. Καταγγελίες έγιναν μεν κι από τους εργαζόμενους κι απ’την επιθεώρηση εργασίας κι απ’το εργατικό κέντρο… Καλή η στήριξη και η υποστήριξη, αλλά όλα αυτά δεν μου πληρώνουν τις υποχρεώσεις που τρέχουν και δεν μου βάζουν πετρέλαιο να κρατάω το σπίτι ελάχιστα ζεστά μην ψοφολογίσουμε απ’το κρύο και δεν γεμίζουν το ψυγείο και δεν μας φτιάχνουν την διάθεση! Με τέτοια ψυχολογία ασυναίσθητα έτρωγα. Νόμιζα πως έτσι θα γέμιζα τον θυμό μου… Μου τηλεφωνέι και η κολλητή μου, μου λέει κι αυτή τα δικά της. Άλλη απογοήτευση κι από αυτή… Ζωντοχήρα, με 2 παιδιά στην εφηβία που νιώθουν θυμό και αρνούνται να πάνε σχολείο γιατί δεν έχει νόημα να πάνε σχολείο αφού το μέλλον γι’αυτά είναι απλά ανύπαρκτο και τα όνειρα που έκαναν, είναι μόνο για τον ύπνο τους! Με όλα αυτά να σε περιτριγυρίζουν, που όσο κι αν θες λίγο να το ρίξεις στο σορολόπ, τελικά κάτι πάντα γίνεται και η ωμή πραγματικότητα σε ρίχνει και κάποιες φορές σου τσαλαπατά την αξιοπρέπεια!
Προσπαθώ να συνέλθω και να επανέλθω. Διατροφικά επανήλθα. Είμαι μέσα στο όριο των πόντων. Συγχωρείστε με που δεν κάθομαι να σημειώνω τι τρώω καθημερινά, ούτως ή άλλως η διατροφή μου είναι ίδια. Φακές είχα σήμερα. 250 γρ. μεσημέρι και βράδυ έφαγα, από 1 φέτα ψωμί, 2 πορτοκάλια και το πρωινό μου ήταν γάλα με 2 φρυγανιές με μαργαρίνη και μέλι κι ένας καφές κατά τις 11 το πρωί. Είναι περιττό να γεμίζω αναρτήσεις με τα ίδια και τα ίδια. Λίγο πολύ η διατροφή μου είναι ίδια χωρίς αλλαγές. Όποτε νιώσω καλύτερα, αν και όποτε κάτι με κάνει να αισιοδοξίσω, εδώ είμαι.